De aanpak van noodsituaties door de overheden wordt beschreven in noodplannen: Algemene Nood- en Interventieplannen, Bijzondere Nood- en Interventieplannen, monodisciplinaire interventieplannen, ...

Hierin staan de vooraf gemaakte afspraken over wat gedaan moet worden, en door welke diensten. De bedoeling ervan is de noodsituatie onder controle te krijgen en de veiligheid van de bevolking te waarborgen. (Lees in dit verband ook meer over de hervorming van de civiele veiligheid en ervaringen van burgemeesters).

Op de verschillende overheidsniveaus bestaan er tal van noodplannen voor de aanpak van incidenten. Bij de noodplanning en het crisisbeheer is er dus een gefaseerde aanpak. Afhankelijk van de aard van het incident, wordt de hulpverlening bij een noodsituatie gecoördineerd op gemeentelijk, provinciaal of nationaal niveau. Daarnaast zijn er specifieke noodplannen voor specifieke risico’s, zoals bijvoorbeeld een vliegtuigongeluk.

De hulpdiensten beschikken bovendien over eigen interventieplannen die hun werking bij incidenten in detail beschrijven zoals het Medisch Interventieplan of het Pycho-Sociaal Interventieplan. Vaak hebben ook ondernemingen interne noodplannen.